Les Aiguilles Rouges

Bouwverlof zou geen bouwverlof zijn, zonder minstens één keer op reis geweest te zijn.
Deze keer ging onze auto naar Chamonix (FR), waar we 4 dagen zouden stappen, en zo ook 3 nachten zouden overnachten in de tent. Zouden… Jawel… Zouden.

Al lange tijd stond er een interessant blog bericht, van een 4-daagse tocht in het Les Aiguilles Rouges gebied, tussen de bladwijzers van Google Chrome.
Het werd dus hoog tijd om deze tocht zelf uit te stippelen, en deze ook effectief te gaan stappen.
De tocht is ongeveer 40km lang en schommelt tussen de 1400 en 2500 hoogtemeters.
Super veel hoogtemeters zal je dus niet moeten doen, maar hier en daar kunnen de steile stukken het toch lastig maken. Deze tocht kan ook perfect verkort worden op de 3de dag.

 

Zaterdag 22/7

Zaterdagnamiddag rond 17u kwamen we na 11 uur rijden eindelijk aan in het hotel.
Dit hadden we geboekt omdat we dan, de dag erna, met een frisse kop konden beginnen aan de tocht.
Het Le Vert hotel, net buiten het centrum van Chamonix biedt normale kamers, niet bepaald luxueus, maar gewoon goed genoeg om een nachtje rustig te kunnen slapen.
Als je wil kan je ook een ontbijt nemen, en dit voor de prijs van 7,5 euro per persoon.
Zelf vind ik het de 7,5 euro niet echt waard, omdat het ontbijt niet super uitgebreid is, maar prijs/kwaliteit zal het voor die streek wel oké zijn.
Ook leuk aan net buiten het centrum te zitten is dat het lekker rustig is, geen last van het drukke toerisme zoals je dat misschien wel hebt in het centrum.
Vlakbij stopt en vertrekt de Chamonix bus, ideaal dus.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-11
Le Vert hotel, meer moet dat niet zijn

 

Zondag 23/7

Na een basic ontbijt van stokbrood, croissant, confituur, choco, fruitsap en koffie waren we klaar om aan de 4-daagse te beginnen.
Omdat we wat energie wilden besparen, namen we de bus tot in het centrum.
Een dagticket voor de bus kost 3 euro per persoon, en kan je in principe overal mee naartoe in Chamonix. Ik ben fan!
Aangekomen in het centrum zochten we eerst nog een winkel voor vers water, want het kraanwater van in Le Vert was één en al kalk.

Klaar voor vertrek dus.
We wilden ons de 2500m klimmen van in ’t begin besparen, dus namen we 2 kabelliften.
Eerst de Planpraz lift tot 2000m, en daarna de Brévent lift naar 2500m.
Wij kochten een “Hikers pass” voor 25 euro per persoon. Dit is een ticket waarmee je 2x omhoog kunt, dus tot Le Brévent, en daarna weer 1x omlaag (bv. van Le Planpraz of Flégere, …).

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-15
Onderstation van Le Planpraz

De eerste keer in zo’n kabellift is toch vrij spannend. Beneden was het stralend weer, maar boven was het zicht vrij beperkt…

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-29
Uitzicht op de Mt. Blanc vanop Le Brévent

Na onze fleece aangetrokken te hebben, begonnen we eraan.
Na de eerste paar honderd meters wisten we al dat het geen “walk in the park” ging worden, maar daar waren we wel op voorbereid.
Na ons avontuur in Schotland hadden we onze (vooral onze knieën) les wel geleerd, en hadden we wandelstokken aangekocht.
Deze bewezen al meteen dienst, wat een verademing is dat toch bij het afdalen!

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-31
Eerst nog even zonder stokken

Het enige stuk met laddertjes kwam al vrij snel, en was voor Elien toch wel even met bibberende benen. Door het vochtige weer waren de trapjes lekker glad, wat voor extra spanning zorgde.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-40
Gladde laddertjes

Na een uurtje of twee wandelen kwamen we bij een mooi open stukje, waar we nog -min of meer- een mooi uitzicht hadden. Tijd voor een eerste pauze dus.
Rendie, ons knuffeldier die overal meegaat, kon ook wel een pauze gebruiken ;-).

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-59
Dit kleine rendiertje gaat overal mee!
chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-65
Met een -beperkt- uitzicht, toch genoten van de pauze

Na de deugddoende pauze daalden we verder af naar 1500m, naar Pont d’Arlève. Dit is het laagste punt van de eerste dag, 1000 hoogtemeters lager dan het vertrekpunt dus.
Vanaf hier gaat het terug 500 hoogtemeters omhoog, richting Refuge de Moëde Anterne.
Uiteraard, nét tijdens die klim moest de zon beginnen schijnen.
In de vlakke zon was het voor Jens best moeilijk om deze 500 hoogtemeters te overbruggen. Zon en Jens zijn sowieso al geen goede vriendjes.
Het enige positieve aan de zaak was dat het helemaal was opgeklaard. Hier en daar nog wel wat wolken maar de blauwe hemel zorgde toch voor een positieve noot.
Voor de eerste keer die dag konden we zien in wat voor een gebied we aan het wandelen waren.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-77
Prachtige verzichten
chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-81
Aan Refuge Moëde Anterne

Aangekomen in de Refuge waren we aan het nadenken waar de onze tent zouden opzetten voor de nacht. Gelukkig zijn de mensen daar zo vriendelijk, en de tent opzetten naast de refuge was geen enkel probleem. Na een lekker biertje en een pannenkoek zochten we een plaatsje voor de tent.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-85
Qua uitzicht, niet te klagen
chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-96
Best lekker na een dag stappen

 

Maandag 24/7

Het mooie weer van zondag was helemaal verdwenen.
’s Nachts had het al goed, héél goed geregend en gewaaid. Op een gegeven moment dachten we “Ja, nu gaan we de lucht in”. Algoed kan onze tent tegen een stootje en bleven we netjes aan grond.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-98
Klein verschil met bovenstaande foto

Alles inpakken in de tent, en dan maar wachten tot het stopt met regenen, om de tent te kunnen inpakken en wegstoppen.
Het droge momentje was van korte duur, maar lang genoeg om op te ruimen.
Na een ontbijtje, onder het afdak van de refuge, trokken we verder richting de volgende stop.

Al snel kwam de regenkledij tevoorschijn, want tijdens het ontbijt begon het al licht te miezeren.
Door de aanhoudende regen van die nacht waren de watervalletjes lekker actief, en zorgden deze dus voor enige hindernis op ons pad.
Maar aangezien er geen andere mogelijkheid was, moesten we deze door/over.
Alweer, het was een goede zet om stokken te kopen, want zonder hadden we het denk ik niet gehaald…

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-108
Eerste waterval doorkruist ons pad
chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-110
Een verzopen kie… Euh, aan water geen gebrek

De eerste stop van die dag maakten we bij Chalets de Villy, zo’n 120 hoogtemeters lager.
Hier kan je de nacht doorbrengen in de hut, of schuilen bij extreem weer. Principe “bothy” van in Schotland. Leuk hier is dat er een toilet beschikbaar is, en er is ook stromend water.
Voor de rest geen luxe, wél een verzorgde slaapzaal.
Na wat eten en drinken maakten we ons klaar voor de beklimming van Col de Salenton.
Vanaf de stop tot op de col regende het continu. Onze camera en water zijn geen goede vrienden, dus jammer genoeg geen foto’s van dat stuk.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-113
Chalets de Villy
chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-99
Schoon wolken hé

 

Na een best wel vermoeiende klim naar Col de Salenton, begon de -nog vermoeiendere- afdaling naar Refuge de Pièrre a Berard.
Super jammer dat het bovenop de col één en al mist was, want het uitzicht moet daar adembenemend zijn… Zicht op Mt. Buet: neen. Zicht op de vallei waar we van komen: neen. Zicht op de vallei waar we naartoe gingen: eveneens neen. Best deprimerend dus.
Maar oké, we zijn op vakantie dus we laten de moed niet zakken.
Snel werd duidelijk dat de afdaling geen lachertje ging zijn.
Afdalen op enkel en alleen rotsen, die spekglad zijn door de regen, is niet zo fijn.
Ondanks de stokken is Jens toch een keer of 4 goed gevallen, maar algoed zonder al te erge verwondingen.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-116
Dat ’t glad was!

Ondertussen kwamen we wel tot de conclusie: liever langs deze kant omlaag dan langs deze kant omhoog ;-). Dat was dan de positieve noot in de afdaling.

Na een vermoeiende afdaling kwamen we aan de Refuge, waar we meteen hartelijk ontvangen werden.
Ook hier was bivakkeren geen probleem dus hadden we alles in gereedheid gebracht om de tent op te zetten.
De tent opzetten, dat was toch de bedoeling…
Toen kwam de vriendelijke dame van de refuge met het leuke bericht dat er nog twee slaapplaatsen over waren, inclusief 3-gangen menu en ontbijt.
“Euhm nee hoor, we zetten onze tent wel op in de gietende regen en gaan vannacht wel in de gietende regen slapen. Geen probleem”.
Ja, niet dus. Ze had haar zin nog niet afgemaakt of we zeiden al vol enthousiasme “Oui, s’il vous plaît!”. Tot zover het Frans, want vanaf toen werd er in het Engels gecommuniceerd.

Wat ze er wel niet had bij verteld, is dat we de slaapzaal moesten delen met een stuk of 10 twaalf-jarigen. Niet zo goed voor de nachtrust dus ;-). Maar goed, we lagen droog.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-118
De route van de derde dag checken

Op dit moment hadden onze spieren zowat hun eigen wil. De trap omhoog ging nog wel, maar omlaag was niet om aan te zien.
Daardoor hebben we die avond nog de beslissing gemaakt om de tocht in te korten tot Le Buet. Vanaf daar zouden we de trein nemen naar Chamonix, en nog een nachtje in Le Vert overnachten.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-123
“Refuge with a view”

 

Dinsdag 25/7

De afdaling was vrij eentonig, maar ook hier moesten enkele watervallen overgestoken worden. Om één of andere reden waren er hier wél bruggetjes over gezet, dus dat viel erg goed mee.
Op een bepaald moment splitste het pad zich in twee stukken.
1 stuk naar beneden, en 1 stuk naar boven. Uit gemakzucht namen wij dus het pad naar beneden. Hierdoor moesten we een sneeuwveld over, erg vreemd aangezien er rondom rond niks te zien was van sneeuw. Dat hebben we dan ook alweer gedaan.
Halverwege de afdaling begon het landschap over te gaan in bos, om één of andere reden toch altijd minder mooi dan een open landschap.

Onderweg een paar bordjes gezien met “Cascade à Berard” op. Totaal niet wetend wat het was, waren we prettig verrast toen we uiteindelijk daar kwamen. Ook wel om het feit dat je er lekkere ijsjes kon eten.
Een mooie waterval, die van heel dichtbij te bezichtigen is.
Veel “dagwandelaars” komen naar hier vanuit Le Buet, dat zag je ook want voor het eerst in 3 dagen kwamen we veel volk tegen.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-132
Want we hadden nog niet genoeg water gezien de laatste dagen…

Van hieruit wisten we dat het niet lang meer was tot de verlossende treinrit.
Aangekomen in Le Buet hadden we bijna onmiddellijk een trein naar Chamonix, voor een klein prijsje. Zalig toch dat openbaar vervoer daar.

Onze tweede keer in Le Vert was verrassend beter, aangezien we een gratis “room-upgrade” hadden. Deze keer een 3-persoonskamer, aanzienlijk groter en mét ligbad.
Na 3 dagen geen douche gezien te hebben was dit wel mooi meegenomen!

Omdat Jens een beetje teleurgesteld was omdat we de tocht niet volbracht hebben, gingen we opzoek naar een oplossing. We hadden toch sowieso nog iets nodig om de 4de dag te doen.

 

Woensdag 26/7

Omdat we nog een retourtje hadden vanaf Le Planpraz naar Chamonix, besloten we om de kabellift te nemen naar Flégère, en vanaf daar de tocht te vervolledigen naar Le Planpraz. Die dag was het afwisselend bewolkt en zon. Dit was ook een vrij gemakkelijk stuk, maar wel met (soms) heel mooie uitzichten op de Mt. Blanc en Chamonix.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-136
Af en toe een gaatje tussen de wolken
chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-138
Rotsveldje doorkruist het pad

Na een vrij gemakkelijke wandeling kwamen we aan Le Planpraz, waar we nog even de tijd namen om foto’s te maken van het uitzicht.
Want ja hoor, in de namiddag was er een mooie blauwe hemel. Typisch.

chamonix_Mont_Blanc_Juli_2017-149
Om stil van te worden
Chamonix-7
Puur genieten
Chamonix-6
Nogmaals Chamonix

Onze laatste overnachting hadden we in het “Mercure Chamonix Les Bossons” hotel.
Een 4-sterren hotel, maar tijdens het boeken geluk gehad dat we een kamer aan de helft vd. prijs konden hebben. Alweer een zalig ligbad én een kingsize bed. Wellicht de beste nacht van héél de trip.
Na het inchecken namen we de bus terug naar het centrum, om nog een lekkere pizza te eten. Want pizza = life.

 

Donderdag 27/7

Geen spectaculaire wandelingen vandaag.
Wel een lange terugrit naar huis.

 

Wat we geleerd hebben uit deze trip is dat we gewoon moeten volhouden en niet opgeven. Achteraf bekeken was het haalbaar geweest om die 4de dag er gewoon bij te nemen. Maar alles is achteraf bekeken natuurlijk gemakkelijk ;-).
Desondanks het slechte weer en de verkorting hebben we een zalige tocht gehad. Het dan ook onze eerste keer in die regio, en waren van begin tot eind verbaasd door de schoonheid.

De echte die-hards kunnen natuurlijk ook de kabelliften achterwege laten. Er loopt een mooi pad vanuit Chamonix naar Le Planpraz onder de kabellift. Daarna kan je ook gewoon via een bergpad naar Le Brévent.

 

Praktisch

Locatie: Chamonix Mt. Blanc
Lengte: ± 40km
Hoogtemeters: van 1400 naar 2500 afwisselend op en neer
Start: Le Brévent 2500m
Einde: Le Planpraz 2000m
Kaart: Online kaart IGN

 

 

Extra foto’s

Chamonix-5
Wandelstokken, nooit meer zonder!
Chamonix-4
Meditatie bij een prachtig meertje, dichtbij Moëde Anterne
Chamonix-3
De dag nadien liepen deze watervalletjes allemaal vol
Chamonix-1
We kunnen dit uitzicht wel gewoon worden

 

 

6 gedachten over “Les Aiguilles Rouges

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: